46 - سپس آن را آهسته جمع مىكنيم . 47 - او كسى است كه شب را براى شما لباس قرار داد و روز را مايه حركت و حيات ! 48 - و او كسى است كه بادها را بشارتگرانى پيش از رحمتش فرستاد و از آسمان آبى پاك كننده نازل كرديم . 49 - تا به وسيله آن سرزمين مرده را زنده كنيم ، و آن را براى نوشيدن در اختيار مخلوقاتى كه آفريده‌ايم - چهارپايان و انسانهاى بسيار - بگذاريم . 50 - ما اين آيات را به صورتهاى گوناگون در ميان آنها قرار داديم تا متذكر شوند ولى بيشتر مردم جز انكار و كفر كارى نكردند . تفسير : حركت سايه‌ها ! در اين آيات سخن از قسمتهاى مهمى از نعمتهاى الهى به عنوان بيان اسرار توحيد و خداشناسى است ، امورى كه انديشه در آنها ما را به خالقمان آشناتر و نزديكتر مىسازد و با توجه به اينكه در آيات گذشته گفتگوهاى فراوانى با مشركان بود پيوند و ارتباط اين آيات با گذشته روشن مىشود . در اين آيات سخن از نعمت « سايه‌ها » و سپس اثرات و بركات « شب » و « خواب و استراحت » و « روشنايى » روز و « وزش بادها » و « نزول باران » و « زنده شدن زمينهاى مرده » و « سيراب شدن » چهارپايان و انسانها است . نخست مىگويد : « آيا نديدى چگونه پروردگارت سايه را گسترده است » ؟ ( * ( أَ لَمْ تَرَ إِلى رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّ ) * ) . « و اگر مىخواست آن را ساكن قرار مىداد » ( سايه اى هميشگى و جاودانى ) ( * ( وَلَوْ شاءَ لَجَعَلَه ساكِناً ) * ) . بدون شك اين قسمت از آيه اشاره اى است به اهميت نعمت سايه‌هاى گسترده و متحرك ، سايه هايى كه يك نواخت باقى نمىماند بلكه در حركت است و نقل مكان مىدهد ، ولى در اينكه منظور از اين سايه كدام يك از سايه‌ها است در ميان مفسران